อาชีพเลขานุการ

ไม่รู้ทุกคนที่ทำงานเกี่ยวข้องกับสำนักงาน โดยเฉพาะผู้หญิง (เหมารวมหรือเปล่าไม่ทราบ) ถึงต้องซื้อวัสดุสำนักงานเหล่านี้มาใช้ ทั้งๆ ที่ เมื่อใช้สักพักหนึ่งบางครั้งจะพบว่า ใช้ประโยชน์ไม่เต็มความสามารถของมันหรือหยิบใช้น้อยครั้ง ในที่สุดจะต้องเก็บให้รกโต๊ะ, ลิ้นชักหรือจะต้องทิ้งหรือให้คนอื่นไป

ดังนั้นก่อนจะเลือกซื้อเครื่องเขียนวัสดุสำนักงานเหล่านี้ พึงให้ข้อสังเกต ดังนี้

อย่าซื้อเพราะอยากได้ ให้ซื้อเพราะว่า จะนำไปใช้งานได้จริง

อย่าซื้อเพราะเห็นว่า สวยงาม รูปร่างน่ารัก ออกแบบได้ดี  สีสันสะดุดตา แต่ใช้ประโยชน์จากวัสดุสำนักงานเหล่านี้ได้เพียงน้อยนิด

อย่าซื้อเพราะอยากจะสะสม เป็นคอลเลคชั่น  ถ้าไม่มีทุนรอนมากมายพอ เพราะซื้อมาแล้วไม่ใช้ มานั่งดู ถึงจะเกิดผลทางใจ แต่ในที่สุดมันจะเริ่มรกและไม่มีที่เก็บในระยะยาว  ถ้าหักห้ามใจไม่ไหวจริงๆ ก็ซื้อแค่ 1 ชิ้น อย่าเลือกให้ครบทุกแบบทุกสี (อันนี้อันตราย)

อย่าลืมว่า  วัสดุเหล่านี้จะมีคนมาช่วยใช้ โดยไม่สามารถหยิบมือใครดมได้  เพราะเหตุ รูปร่าง สีสัน สวยงามและน่ารัก  แทนที่ทุกคนจะช่วยกันใช้และนำกลับมาใช้ต่อ  กลายเป็นว่า ทุกคนก็เก็บไว้ชื่นชมต่อ โดยไม่คืนเจ้าของเดิมอีกเลย  ฉะนั้น คุณใจกว้างพอหรือไม่

ที่สำคัญ ราคาจะสูงกว่า เพราะผลิตจำนวนจำกัดและเป็นการเพิ่มมูลค่าสินค้า ที่ต้องมีค่าออกแบบ ค่าโฆษณาเพิ่มขึ้น และจะต้องแปลกและแตกต่างจากคู่แข่งที่ผลิตสินค้าประเภทเดียวกัน

มีวัสดุชนิดอื่นที่ใช้แทนกันได้ดีกว่าหรือไม่  เพราะวัสดุบางชนิดมีอรรถประโยชน์หลายอย่างอยู่ภายในตัวของมันเอง เช่น  ที่เย็บกระดาษจะมีที่แกะกระดาษอยู่ในตัว

วัสดุบางชนิดผลิตมาเพื่องานนั้นเฉพาะเจาะจง แต่ใช้ประโยชน์ได้ไม่เป็นไปตามที่ต้องการ

อย่าซื้อมาเพื่อเป็นเครื่องประดับบนโต๊ะทำงาน  เพราะจะทำให้เสียพื้นที่สำหรับพวกวัสดุสำนักงานเหล่านั้น นอกจากนั้น ยังเป็นแหล่งสะสมฝุ่นละอองและความสกปรกทั้งหลายได้ หากไม่ได้รับการดูแลปัดเช็ดทำความสะอาดอย่างสม่ำเสมอ

ทั้งหมดคือ ข้อเตือนใจสำหรับสาวออฟฟิศหรือเลขานุการทั้งหลาย ที่ผู้เขียนประสบกับตัวเองในระยะแรกๆ เมื่อเริ่มทำงาน  จนถึงบัดนี้ จึงกลับมานั่งทบทวนว่า วัสดุหลายอย่างที่เหลืออยู่และใช้งานจริง แค่เพียงบางชิ้นเท่านั้น  จึงนำมาบอกเล่าให้กันฟัง  ทีนี้ มาดูวัสดุสำนักงาน (บางส่วน) ที่ผู้เขียนซื้อมาและพบว่า  ใช้ประโยชน์จากสิ่งของเหล่านี้ น้อยมากหรือบางชิ้นแทบจะไม่เคยได้หยิบใช้อีกเลยมีอะไรกันบ้าง

ลวดเสียบกระดาษ  จะบอกว่า มันเป็นลวดเสียบก็คงไม่ถูกต้องนัก  เพราะที่จริงตัวของมันเป็น พลาสติก แต่ใช้แทนลวดเสียบกระดาษ  ซื้อมาแล้วไม่ได้ใช้เพราะ  การยึดกระดาษของตัวลวดเสียบชนิดนี้ไม่แน่นเท่ากับลวดเสียบกระดาษที่เราพบเห็นและนิยมใช้กัน
 

 

 

  ที่เปิดซองจดหมาย   จนถึงบัดนี้ มันยังไม่ได้ลิ้มรสกระดาษที่จะเปิด เพราะ ใช้กรรไกรตัดซองได้ง่ายกว่า และโอกาสที่จะทำให้กระดาษจดหมายข้างในหลุดพ้นจากการฉีกขาดเมื่อเปิดใช้ อีกเหตุผลคือ ลักษณะงานก็ไม่ได้เอื้อเพื่อจะต้องเปิดซองจดหมาย
 

 

 

 ที่แกะลวดเย็บกระดาษ   อันนี้มีมากมายหลายอัน แต่ใช้ได้จริงก็เป็นแบบรูปร่างโบราณ สะดวกกับขนาดของมือและปลายแหลมเล็กๆ ท้ายที่เย็บกระดาษ น่าจะสะดวกกว่า ให้พิจารณาดูรูปแบบที่เห็นว่า ก่อนจะใช้ยุ่งยากเพิ่มขึ้นหรือไม่

 ที่เสียบโน๊ตกระดาษ   ต้องลักษณะของงาน เพราะบางงานไม่มีความจำเป็นจะต้องมีโน๊ตสั่งการหรือบันทึกเตือนความจำ  งานจะต้องเสร็จตามที่เรากำหนดหรือมีแผนไว้แล้วหรือการจะเขียนสั่งเตือนก็ใช้กระดาษเล็กๆ แล้วติดที่ปฏิทินก็น่าจะแทนกันได้

 

 ที่เสียบดินสอ   เป็นอีกรูปแบบหนึ่งที่ซื้อมาแล้วก็ไม่ได้ใช้ พอจะใช้ก็ปรากฏว่า  ความแน่นของตัวยึดกระจกไม่แน่นพอ ใช้ได้สักพักก็หลุด สู้มีกล่องเล็กๆ  ใช้สำหรับใส่ดินสอ ปากกา น่าจะเพียงพอแล้ว 

 

 คลิบหนีบกระดาษสีต่างๆ  ของใช้พวกนี้มีสีสันสวยงาม สะดุดตา ใช้ได้ดี แต่เมื่อหลุดรอดไปงานฝ่ายอื่น กลับได้คลิบหนีบกระดาษแบบดำมาแทน  ก็เป็นอันว่า ยังใช้ไม่ได้เต็มที่เพราะผองเพื่อนยืมไปใช้ กว่าจะกลับมายังเจ้าของเดิม ก็ไม่ครบตามจำนวนหรือไม่เหลือซากให้เห็นอีกเลย ราคาแพงกว่าใช้งานได้ดีเท่ากันกับคลิบหนีบกระดาษ แบบสีดำที่เราเคยเห็นจนชินตา็็็็