อาชีพเลขานุการ

อีเมล  มีหลายคนบอกว่า อีเมลช่วยลดค่าใช้จ่าย และเวลาในการส่งข่าวสาร แทนจดหมาย ต้องไปส่งที่ไปรษณีย์ เสียค่าซอง ค่าแสตมป์และค่าส่ง  อีเมลสะดวกจนมีบางบริการเช่น โทรเลข ต้องปิดตัวไปตามยุคสมัย และไปรษณีย์ต้องปรับลุคและ Position  ของตัวเองขนานใหญ่   แทนการใช้โทรสาร (Fax) ที่ต้องเสียค่าโทรศัพท์ไปยังปลายทาง ค่าเครื่องโทรสาร ค่ากระดาษที่ต้องพิมพ์ไม่นับรวมเครื่องโทรสารบางรุ่นที่จะต้องพิมพ์สรุปออกมาอีกแผ่นเมื่อรับหรือส่งโทรสาร อีเมลช่วยขจัดปัญหา ช่วยแก้ไขเรื่องความรวดเร็ว ประหยัดและเอกสารชัดเจนเหมือนต้นฉบับ  แทนการใช้เครื่องโทรศัพท์ ช่วยในการติดต่อที่ไม่ต้องเผชิญหน้า ลดบรรยากาศตึงเครียดได้ในระดับหนึ่ง โดยการใช้สำนวนภาษาแทนคำพูด  ทั้งหมดคงเป็นเพียงบางส่วนยังสาธยายไม่ครบสำหรับคุณประโยชน์ของอีเมล  ในมุมตรงกันข้าม ก็พบเช่นกันว่า   มีการใช้อีเมลเพื่องานส่วนตัวมากกว่าการทำงาน   เป็นแหล่งโฆษณาขายสินค้าและบริการในเวลาทำงาน   เป็นที่รับเอาไวรัสมากหน้าหลายตาเข้ามาไว้ในระบบเครือข่ายสำนักงานโดยที่ผู้ใช้รู้เท่าไม่ถึงการณ์ไปเปิดอีเมลของผู้ที่ไม่ประสงค์ดีเข้า และที่พบบ่อยก็คือ  Forward mail  ทำให้คนในสำนักงานใช้เวลาตรงนี้นับรวมกันภายในสัปดาห์ ถ้าคิดเป็นจำนวนเงินก็ทำให้หลายบริษัทใหญ่ ต้องเร่งแก้ไขอย่างเร่งด่วนทีเดียว ไม่ว่าจะนำเอา “monitoring software”  ซึ่งกฎหมายอนุญาตให้นายจ้างสามารถติดตั้ง เพื่อคอยสอดส่องดูแลการใช้งานของลูกน้องเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติงานไม่ใช้ในเรื่องส่วนตัว ซึ่งในที่นี้องค์กรจะกำหนดอีเมลให้กับพนักงานเองหรือออกมาตรการต่าง ๆ ขึ้นมา  สรุปแล้ว อีเมลก็ไม่ได้แตกต่างจากจดหมาย โทรสาร โทรศัพท์ ที่ทุกอย่างจะคล้ายกับเหรียญที่มีสองด้านเสมอ

แผ่นป้ายไวนิล ประการหลังสุด เริ่มลามเข้ามาในสำนักงานและเตะตาบ่อยและถี่ขึ้น     ตอนนี้ไปทางไหนแผ่นป้ายโฆษณา ป้ายหาเสียง หรือการจัดนิทรรศการต่าง ๆ  ทั้งของหน่วยงานราชการหรือเอกชน  จะพบเห็น แผ่นป้ายไวนิลพิมพ์ข้อความหรือรูปภาพ แทนป้ายที่ทำด้วยไม้อัด ผ้าหรือกระดาษ หากผู้รับผิดชอบมีหัวทางศิลปะหรือรู้จักเลือกรูปแบบก็ได้งานที่สวยงาม มองแล้วประทับใจผู้พบเห็น หากไม่เป็นงาน ก็จะได้แต่ภาพรกรุงรัง ไร้รสนิยม พิลึกกึกกือ เกิดทัศนียภาพไม่ชวนมองในพื้นที่ โชว์ภาพรก (ลักษณ์) และสร้างความประหลาดปนแปลกใจกับผู้มาเยือน   บางหน่วยงาน ทำป้ายโดยคำนวณต้นทุนเปรียบเทียบค่าใช้จ่ายอย่างไหนประหยัดกว่าและนำไปใช้ในคราวต่อไปได้ ก็เป็นตัวอย่างที่น่าเลียนแบบ เช่น  ป้าย  “ยินดีต้อนรับ” ไม่ระบุชื่อ  ป้าย  “ให้ใช้เส้นทางนี้”  พร้อมลูกศรของสถานีตำรวจจังหวัดหนึ่งทำขึ้นเนื่องจากมีการปิดเส้นทางบ่อยครั้ง ทั้ง ม็อบพืชผลการเกษตร ม็อบสี (ต่าง ๆ)  ม็อบเพราะอยากจะม็อบ ฯลฯ  ทั้งนี้ การทำแผ่นป้ายทำได้ง่าย รวดเร็วทันใจ ไม่ต้องใช้เวลาคอยนานหลายวันเหมือนเมื่อก่อน  ดังนั้น จึงเท่ากับช่วยกันเร่งการใช้พลังงานและทรัพยากรที่เกี่ยวข้อง ไม่ว่า จะเป็นแผ่นพลาสติก  สี น้ำมันรวมถึงวิธีการกำจัดหรือทำลายป้ายเหล่านี้หลังเลิกใช้ ที่จะส่งผลต่ออากาศและสภาพแวดล้อมมากเพียงใดสุดแสนจะคาดเดา นี่ยังไม่นับรวม ต้นทุนสิ่งของเหล่านี้ที่สูงกว่าเนื่องจากส่วนใหญ่ใช้ของนำเข้า  คงไม่ต้องถามซ้ำอีกแล้วว่า  “ต้นตอที่ทำให้  Climate Change และโลกร้อนทั้งใบนั้นเป็นใครกันแน่..!”